Euskal Herriko musika eszenan emakumeek bizi duten errealitatea izan dute hizpide Leku Baten Bila podcasteko lehen atal honetan. Iraia Cambra kazetariak gidatutako saioan, bi musikari gazte izan dira gonbidatu: Eire Maia, EIRE proiektuko abeslari eta letragilea, eta Josune Freire, Ithaka taldeko bateria jotzailea.

Bi artistek azaldu dute zer esan nahi duen haientzat musikan «leku propioa» izateak. Eire Maiaren hitzetan, «musikan leku propioa izatea sare bat eraikitzea da», inguruan sormen prozesua bultzatzen duten pertsonak izatea eta elkarrekin espazioak sortzea.

Hala ere, biek onartu dute bidea oraindik eraikitzen ari direla. Freireren ustez, musika munduan sartzean ilusio handia izan zuen arren, barrura sartuta konturatu zen zenbat oztopo dauden: «sartu nintzenean konturatu nintzen zenbat gauza zeharkatu behar diren».

Instrumentuen eta rol-en estereotipoak
Josune Freireren kasuan, bateria jotzeak beste oztopo batzuk ere ekarri dizkio. Historikoki maskulinizatutako instrumentua dela azpimarratu du, eta askotan azalpenak eman behar izan dituela dio: «askotan sentitu dut nire burua justifikatzen edo etengabe frogatzen».

Kontzertuetan edo entsegu lokaletan jasotako jarreren adibideak ere aipatu ditu. Batzuetan publikoak edo ingurukoek harrituta erreakzionatzen dutela azaldu du, emakume bat bateria jotzen ikustean.

Eire Maiak ere antzeko egoerak bizi izan dituela azaldu du, batez ere irudiari edo perfekzioari dagokionez. Emakume artistei askotan gehiago eskatzen zaiela uste du: «askotan gehiago zaindu behar dugu irudia edo perfekzioa».

Erreferenteen falta
Bi musikariek nabarmendu dute erreferenteak izatea funtsezkoa dela gazteek musikan hasteko. Freireren kasuan, baterian emakume erreferente gutxi izan dituela aitortu du: «ez ditut ia erreferente emakumeak izan, gehienak gizonezkoak izan dira».

Hori dela eta, belaunaldi berriek ikusgarritasuna izateak garrantzi berezia duela uste dute, gazteek beren burua agertokian irudikatzeko aukera izan dezaten.

Belaunaldi berrien ardura
Podcastean zehar, belaunaldi berriek musika eszenan aldaketak bultzatzeko duten papera ere aipatu dute. Haien ustez, musikari gazteek kolektibotasuna eta salaketa uztartu behar dituzte.

Freireren hitzetan, «salatu egin behar da eta kolektibizatu egin behar da», musika industriako desorekak aldatzeko.

Musika industriaren idealizazioa
Saioaren amaieran, Iraia Cambra kazetariak azpimarratu du musika mundua askotan idealizatu egiten dela. Kanpotik erraza dirudien arren, barrutik beste edozein sektoretan bezala zailtasunak eta desorekak daudela gogorarazi du.

Horregatik, «emakume musikarien esperientziak entzutea eta oztopoak mahai gainean jartzea» beharrezkoa dela azpimarratu dute solasaldian.

Azken batean, biek argi dute zer bilatzen duten musikan: lasaitasuna eta norbere tokia. Freireren hitzetan, «musikan leku bat aurkitzea lasaitasuna da».