Manifestazioa Bizilagunekin kolektiboak deitu du, eta Amaia Oulad, Bizilagunekin kolektiboako kideak azaldu du helburua azken urteetan Donostian areagotu den turistifikazio prozesuari aurre egitea dela. Ekintzaileek salatu dute turismoaren industria «kontroletik kanpo» dagoela eta, ondorioz, herritarren bizimodua, ingurumena eta ondare komuna gero eta gehiago hondatzen eta pribatizatzen ari dela.

Manifestazioaren antolatzaileen esanetan, turismoak ez du onura ekartzen denentzat: «Turistifikazioak gehiengoari kalte egiten dio eta gutxiengo boteretsuen negozio bihurtu da». Azaldu dutenez, azken urteetako hazkunde turistikoak zuzenean eragin du Donostiako etxebizitza larrialdian. Pisu turistikoen hazkundeak, bigarren etxebizitzen ugaltzeak eta alokairu turistikoek eragindako presioak etxebizitzaren prezioa igo dute, eta horrek herritar askori beren auzoetatik alde egitera behartu ditu.

Ouladek azpimarratu du fenomenoa ez dela Donostiakoa soilik: «Turistifikazioa fenomeno globala da, eta horregatik antolatu gara Europa hegoaldeko hainbat hiritako kolektiboekin batera». Ouladen hitzetan, «2014tik hona ikusi dugu nola hazi den turismoaren pisua gure hirian, eta hori ez da geldiarazi, aitzitik, urtez urte errekor berriak hausten ari dira».

Komunitateak desegiten ari dira
Turismo masiboaren eraginak auzoetan ere nabaritzen direla salatu dute. Ouladen esanetan, «ez da soilik alde zaharrean edo erdigunean gertatzen ari; beste auzo askotan ere komunitateak desegiten ari dira, jendeak ezin duelako bere auzoan bizitzen jarraitu». Honen ondorioz, herritar asko Donostiatik kanpora mugitzen ari dira, eta auzoetan ez dago jarraikortasunik.

Antolatzaileek nabarmendu dute turismoak ez duela soilik etxebizitzaren arloan eragiten. «Ingurumenean, hirigintzan, garraioan eta baita kulturan ere badu eragina». «Turismoaren logikak hiriaren antolakuntza osoa baldintzatzen du, eta honek espazio publikoa pribatizatu eta merkantilizatzeko joera dakar».

Kulturaren merkantilizazioa ere aipatu du Ouladek: «Gure hizkuntza eta kultura souvenir bihurtzen ari dira. Ez da harritzekoa ikustea euskararen presentzia ere erabiltzen dela postaleko irudi gisa, benetako edukiaren ordez». Zentzu horretan, Donostia «postaleko hiri» bihurtzen ari dela salatu dute, non «pobreak molestagarriak» diren eta haien presentziak ez duen tokirik turismoaren interes komertzialean.

Aldaketa estruktural baten beharra
Turistifikazioaren aurkako plataformek eta ekintzaileek uste dute udalak orain arte hartutako neurriak «makillaje hutsa» direla. «Badirudi eragin handien aurrean neurri sinbolikoak hartzen direla, baina benetako aldaketa bat behar da», esan du Ouladek. «Ez da nahikoa alokairu turistikoen inguruko arau batzuk aldatzea. Hiria beste modu batean planifikatu behar da, herritarron beharrei lehentasuna emanez».

Horregatik, «benetako desazkunde turistikoa» eskatzen dute. Hau da, turismoaren pisua murriztea hirian eta beste eredu ekonomiko bat sustatzea, jasangarriagoa eta herritarrei begirakoa. Gogorarazi dutenez, EHUko ikerketa baten arabera, Donostiarren %70ak uste du turismoak bere muga gainditu duela dagoeneko. «Zer informazio gehiago behar da politika publikoak beste norabide batean bideratzeko?».