Azkenaldian garaiko gure musikaren historiako aldirik ilunenetako bat bizi dugu. Zuzeneko musika programatzen duten aretoak eskasak dira, eta gure taldeek zuzen-zuzenean jasaten dute egiturazko gabezia hori. Entsegu lokal batean baxu, gitarra eta bateria baten inguruan biltzeko ekintza heroikoa, berez, antzu bihurtzen da erabat; behin sormen-prozesua itxi eta emaitza disko batean islatu ondoren, ezinezkoa denean hori zuzenean defendatzea.

Diskoak gure belarrietara iristen dira, baina zuzeneko gitarra-kolperik ez, duela gutxi arte egon den ehun guztia desagertu dela baitirudi. Hemendik, gure esker ona adierazi nahi diegu zuzeneko musika era apalean programatzen jarraitzen duten ekimen guztiei, zirkuitu kolpatu hau elikatzen jarraitzen dutelako.

Era berean, besarkada bat bidali nahi diegu azken hilabete edo urteetan zuzeneko jarduerarik ezaren ondorioz desagertu diren talde guztiei, edo beren ilusioak zapuztuta ikusi dituztenei. Horientzat guztientzat da gaurko saioa.

Gure taldeak eta kanpoko taldeak batera entzun ditugu horrek gure eszenari balioa ematen diola uste dugulako. Sugarrekin hasi dugu saioa Sugramas, Rapida eta Cobra taldeen soinuekin. Barbarians of California eta COFFINen indarrekin gozatu dugu Ohilen kanta berrietan murgildu aurretik. Bloke lasaian, Ibil Bedi, Kattalin eta Nenufarrak, Wild Pink eta Izaki Gardenak entzun ditugu. Indie rockentzako tartea zabaldu dugu This Is Lorelei, Man/Woman/Chainsaw, Westside Cowboy eta The Tubs taldeekin eta amaitzeko, Quicksand, Muzak eta Keoren doinu berriak dastatu ditugu. Kantatzarrak soilik, badakizue.