Jar gaitezen momentu batez Niko Etxart, Michel Ducau eta Anje Duhalderen duela 50 urteko azalean. Rock&rolla euskaraz egiteko determinazioa hartua zuten, baina gizarteak ez zien erraz jarri nahi izan: apaizek musika hori satanikoa zela zioten; eta folkloristek, bestetik, estilo horrek euskal kultura hondamendira eramango zuela. Kontuak kontu, euren determinazioari eta gogor eutsi ziotelari eskerrak rocka da egun Euskal Herrian, oraindik ere, gure hizkuntzan abesti gehien dituen musika estiloa.

Egun globalizazioak estilo berriak ekarri ditu gure kulturara, eta zenbait artistak urteak daramatzate euren pasioa diren generoak gure hizkuntzan egin nahian. Batzuek, ordea, ez dute antzina rockak izandako arrakasta izan. Gaur, beraz, Euskal Herrian egun nahiko ezohikoak diren estiloetan euskaraz sortzera ausartzen diren zenbait artistari buruz hitz egingo dugu; baita, estilo horiek aurrera ateratzeko, artistek aspektu fonetikoari nola erreparatu behar dioten ere.

Soulaz hitz egingo dugu, baita funkaz edota rapaz ere. Eta frogatuko dugu, Juantxo Arakamaren hitzak entzunez, eta jende askok uste duenaren kontra, gure hizkuntzak estilo hauetarako zenbait abantaila fonetiko ere badituela.